|
امنیت در شبکه های یکپارچه فضا-هوا-زمین مرور نظام مند اسیب پذیری ها و ساز و کارهای دفاعی
|
نگار عطائیان   |
|
|
|
چکیده: (87 مشاهده) |
ظهور شبکههای یکپارچه فضا–هوا–زمین (SAGIN) نشاندهندهی تحولی بنیادین در چشمانداز زیرساختهای ارتباطی جهانی است. این شبکه با ترکیب سه حوزهی کلیدی — ماهوارهها در فضا، پرندهها و پهپادها در لایهی هوا، و ایستگاههای زمینی بر روی زمین — بستری یکپارچه و پویا برای تبادل داده با تأخیر بسیار کم و پوشش سراسری فراهم میکند. چنین معماریای قادر است ارتباطات مداوم و با قابلیت اطمینان بالا را حتی در محیطهای دورافتاده یا شرایط بحرانی تضمین کند. این ویژگیها، SAGIN را به یکی از زیرساختهای کلیدی برای نسل آیندهی فناوریها، از جمله وسایل نقلیهی خودران، اینترنت اشیای گسترده (IoE)، شهرهای هوشمند، نظارت محیطی و مدیریت بلایای طبیعی، تبدیل کرده است. افزون بر این، ترکیب دادهها از لایههای مختلف میتواند به بهینهسازی تصمیمگیری در زمان واقعی و افزایش کارایی شبکههای هوشمند منجر شود.
با این حال، ماهیت چندلایه و ناهمگون این شبکه، مجموعهای از چالشهای امنیتی پیچیده را پدید میآورد. گسترش تهدیدات سایبری از یک لایه به لایههای دیگر، تفاوت در توان پردازشی و انرژی گرهها، و ضعف در احراز هویت و اعتماد بین اجزای ناهمگون، خطر حملات میاندامنهای را افزایش میدهد. علاوه بر این، پویایی زیاد توپولوژی، تحرک بالای گرههای هوایی و محدودیت منابع در برخی اجزا، طراحی و پیادهسازی مکانیزمهای امنیتی سنتی را ناکارآمد میسازد. از این رو، ایجاد چارچوبهای امنیتی هوشمند، سازگار و مبتنی بر هوش مصنوعی، برای حفظ محرمانگی، تمامیت و در دسترسبودن دادهها در محیطهای چنددامنهای SAGIN، به ضرورتی اساسی تبدیل شده است.
|
|
| واژههای کلیدی: شبکههای یکپارچه فضا–هوا–زمین، امنیت، تهدیدات بینلایهای، امنیت مبتنی بر هوش مصنوعی، مرور نظاممند، آسیبپذیریهای شبکه، امنیت سایبر–فیزیکی |
|
|
متن کامل [PDF 493 kb]
(80 دریافت)
|
نوع مطالعه: پژوهشي |
موضوع مقاله:
تخصصي
دریافت: 1404/8/3 | پذیرش: 1404/9/10 | انتشار: 1404/9/10
|
|
|
|
|
|
|
| ارسال نظر درباره این مقاله |
|
|
|
